mazlum bir geceydi, 
ses yoktu, 
insan kıttı, 
ışıksızlık kucaklamıştı şehri 
ürpermişti dolunay 
yarısı ısırılmıştı... 
sevdam seni kan-ter içinde sevmişti 
renkler gökkuşağından kaçmıştı 
mazlum bir geceydi 
ben bütün sorunları düğümlemiştim 
ve mıhlanmıştım 
kuru-kütük bir yalnızlığa... 
yüzü gülmemişti ırgatlığımın 
ve hep somurtmuştu 
yapayalnızlıklarım...